woensdag 20 mei 2015

Verslag Glimmen 4 - Potetos 3

Waarde teamgenoten, geachte Poteti,

Ik heb even moeten nadenken over hoe dit verslag te beginnen. Aanleiding hiervoor was het verslag van Titus van vorige week waarin onze teamgenoot Hendrik door Titus  ‘en plein publique’ als een kleine jongen even terecht werd gezet.

Laat ik helder zijn: ook ik heb me gestoord, maar ik stoor me wel eens vaker, ook ik heb wel eens drive gemist bij Hendrik, maar die mis ik wel eens vaker bij anderen, ook ik had een welgemeend excuus verwacht, maar ik blink meestal ook niet uit in mondelinge communicatie. Wat dat betreft zie ik wel overeenkomsten tussen Hendrik en mezelf.

Maar had ik het zo gedaan? Nee, dat denk ik niet. Als ik er al iets van schriftelijk van had willen melden dan had ik dat met humor en een kwinkslag proberen te doen. Maar humor is ook een kwestie van smaak. In mijn geval slechte smaak.

Had ik een relatie gelegd met Hendrik als bestuurslid? Nee, dat denk ik niet. Naar mijn mening bestaat er wezenlijk verschil tussen Hendrik als lid van het roemruchte Potetos 3 en Hendrik als bestuurslid van het dagelijks bestuur. Als ik persoonlijk afgerekend zou worden in mijn werk op mijn gedrag in het voetbalveld en mijn lamme gedrag nadien in de voetbalkantine dan zou ik denk ik alleen nog in aanmerking komen voor een werkervaringsplaats in de sociale werkvoorziening. Dat geld denk ik voor ons allen. Zou wel heel erg gezellig zijn overigens om jullie dagelijks te zien. Lekker de hele dag Eric Bos afzeiken. En laten we wel wezen: Hendrik heeft de handschoen wel opgepakt en dat kan ik alleen maar zeer waarderen!

En waar hebben we het uiteindelijk eigenlijk over? We zijn een veredeld bierteam in de reserve 5e klasse. Lager kan bijna niet. Natuurlijk willen we fit blijven en trainen onder leiding van Roelof (waarvoor hulde). En natuurlijk spelen we om te winnen en balen we als we verliezen. Maar het belangrijkste is en blijft het biertje na de wedstrijd.

Dan zou ik het liever een keer willen hebben over de aanwezigheid op trainingen en tijdens wedstrijden. Die is natuurlijk dramatisch gebleken dit seizoen. Ook afgelopen zaterdag kiezen een aantal teamleden van ons ervoor om bij het eerste te gaan kijken in plaats van een bijdrage te leveren aan ons eigen team. Zonder dat te veroordelen is dat wellicht ook een discussie waardig.

Dit als inleiding op de wedstrijd Glimmen 4 – Potetos 3.

Ondanks alles wat er mis ging heb ik genoten. Een goede eerste helft met navolgend de welbekende beroerde tweede helft.

Van Martin, die,  na zijn eerste balcontact tijdens het inspelen waar de bal door zijn benen rolde, prachtig, zij het onbedoeld, met een hakbal scoorde. Vervolgens a la Van Persie met een kopbal de keeper verraste en zeer koelbloedig een penalty benutte.

Van Dario, met prachtige kaatsvoetbal en zij befaamde techniek. Ik miste alleen de dubbele Argentijnse schaar, dan was mijn dag weer helemaal geslaagd geweest.

Van Ferdy, die bijna 70 minuten heeft getracht zijn brommer aan te krijgen maar uiteindelijk zonder succes de handdoek wierp. Ja, natte bougies, wat doe je er aan….

Van Marnix, met zijn rushes langs de zijlijn en zijn onnavolgbare passeerbewegingen en zijn tomeloze inzet.

Van Chris, altijd een stabiele factor op het middenveld die structuur geeft aan ons spel en met steekpasses ons vaak direct in kansrijke posities zet. En die kop als ie moe wordt en de passes niet meer gaan zoals ie in gedachten had. Onbetaalbaar.

Van Ericje, die gewoon een hele goede wedstrijd heeft gevoetbald, altijd in discussie is met de bank en het publiek, weer op het punt stond zich te laten wisselen toen het echt spannend werd (als een rechtgeaarde Ajaxied), en uiteindelijk alle complimenten weer teniet deed door te stellen dat hij de winnende had gemaakt.

Van Arjan, die weer eens veronderstelde dat de scheidsrechter onderdeel was van een wereldwijd complot tegen hem en weer heerlijk begon te klagen en te schelden wat uiteindelijk resulteerde in twee lekkere missers waardoor het matige Glimmen 4 terug kon komen tot 5 – 6.

Van Hendrik, die lekker ouderwets aan het schoffelen was en meer gericht was op zijn directe tegenstander dan op de bal. Een man naar mijn hart. Het resultaat maakt niks uit, zo lang je iemand maar snoeierhard onderuit hebt gehaald.

Van Roelof, met zijn prachtige lange ballen en die nog steeds niet doorheeft dat wij niet slechthorend zijn maar dat hij zelf zijn oren maar eens moet laten uitspuiten.

Van Bart, die waanzinnige reddingen afwisselt met hele knullige inleverballen, die een kwartier balend en mokkend na de wedstrijd langs de lijn staat en het uiteindelijk afdoet met ‘als ik een keer de bal krijg dan bepaald ik zelf wel wat ik er mee doe en ik luister zeker niet naar 4 teamgenoten die opgeteld 26 keer mijn vader hadden kunnen zijn’.

En tot slot van Wouter, een uistekende leider die altijd rustig blijft, zichzelf wederom heeft weggecijferd door niet te spelen, en al zijn energie steekt in de onmogelijke opgave om het zootje bij elkaar te houden, zowel in als buiten het veld. Grote, grote klasse. Niks dan respect.
 

Eltjo

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten