zondag 10 februari 2013

Verslag Groen Geel 4 - Potetos 3


Groen Geel 4 – Potetos 3: 1-5

Al of niet toevallig mocht uw schrijver ook de eerste wedstrijd tegen Groen Geel dit seizoen verslaan. De verdenking op masochistische neigingen reist, gezien het doelsaldo 1-15 in deze 2 wedstrijden. Toch is er ook een ander verhaal te vertellen achter deze scorebordjournalistiek. 





Een kleine historische schets. Seizoen 2007-2008, Potetos 3 speelt thuis tegen Velocitas 2 en wint met 5-2 (2x Dario, 1x Aafko, Wil en Chris F). Kampioensaspiraties werden levend gehouden. Later dat seizoen bij Velocitas echter een eclatante nederlaag van 5-0 (wedstrijd waarin Remi grof geblesseerd werd) en terecht tweede in de competitie. Enkele jaren later ging de kern van het Velo-elftal voetballen bij Groen Geel, aangevuld met enkele voetballers die in 2e, 1e en zelfs hoofdklasse hebben gevoetbald. Na een paar jaar van ze verlost te zijn, ontmoetten wij ze vorig jaar weer in de competitie. Het leek ook toen een kwestie van geduld dat zij kampioen zouden worden, maar zij lieten de eer aan de youngsters van Be Quick (of De Vogels – onbelangrijk), om op die manier ook in het seizoen 2012-2013 tegen Potetos te mogen strijden. Dit leverde hen namelijk vorig jaar ook 2 overwinningen op. Dit seizoen gevolgd door de oorwassing van 0-10 in de eerste wedstrijd.

Echter!! Groen Geel is ook een ploeg waar Potetos 3 met vlagen heel  aardig tegen voetbalt. De eerste helft van “de 0-10” was bijvoorbeeld heel aardig. Het verslag destijds: “Potetos had het verdedigend moeilijk, maar voetbalde bij momenten zelf verzorgd, wat leidde tot enkele mogelijkheden. Op het moment dat we wat meer in de wedstrijd zaten, kregen we de tegendoelpunten snel om de oren.” Helaas gevolgd door een 2e helft waarin we ons schaamtevol naar de slachtbank lieten leiden, maar een gezellige derde helft waarin we ons mannetje weer stonden.

Acht februari 2013: in de voorbereiding op de wedstrijd werden door het leidende duo belangrijke beslissingen genomen. Leider Eric, nuchter en zakelijk, bedacht een reden om afwezig te zijn en op het laatste moment werd een talent van het 5e, Herre, toegevoegd aan de selectie. Om 16.30 op kunstgras, onder kunstlicht met de volgende opstelling:
Doel: Edward
Verdediging: Jacco, Dario, Wim en Eltjo
Middenveld: Roelof, Chris F, Remi en Marnix
Aanval: Wilfred, Herre
Vlag: Titus. Overige wissels: Onno, Gabor
In de eerste helft kwam Potetos 3 onder druk, maar er werd goed verdedigd. Onder aanvoering van laatste man Dario, die door zijn groots inzicht en verfijnde techniek op elke positie goed uit de voeten kan. Zeer sterk geflankeerd door mandekker Eltjo, die “de nummer 4” van GG het leven op Sebastiaan- en Cazemier-achtige wijze het leven zuur maakte. En een fantastisch keepende Edward. Ed, nooit meer gaan trainen, gewoon op regelmatige basis op zaterdag onder de lat! Veel schoten vanuit de tweede lijn, naast of gepakt, en een enkele grote kans, die door Edward onschadelijk werd gemaakt. Voor Potetos 3 een kopbal uit een hoekschop en nog 1 of 2 mogelijkheden. Niet iets om warm van te worden. Dat was de thee in de rust wel. Een lekker sterk bakkie zullen we maar zeggen. Genuttigd in de kleedkamer naast een voor het laatst in 1984 geleegde vuilnisbak.  Een 0-0 ruststand, waar Potetos 3 tevreden over mocht zijn en dat dan ook was. Omdat niet iedereen even fit begon aan de wedstrijd, was het nodig enkele wissels toe te passen. Roelof hield het voor gezien en ook Jacco koos voor een gefaseerde rentree na enkele lichamelijk ongemakken de laatste maanden. Gabor vulde daarop wederom de rechtshalfpositie zeer verdienstelijk in en Onno mocht kiezen of hij in de spits of op linkshalf wilde spelen. Gek genoeg koos hij voor de eerste optie. Met een iets gewijzigd tactisch plan, Wim kreeg eindelijk een man van zijn eigen postuur, werd zeer goed begonnen aan de 2e helft. Dit leidde tot de bevestiging dat Onno beter in de spits kan spelen. Hij rondde een goede aanval over rechts oplettend af. Enigszins tegen de verhouding dus een 1-0 voorsprong. Het deed de opponent ontwaken en enkele van hun sterspelers trapten eens extra op het gas. De motor van Potetos 3, oldtimermakelij, begon te pruttelen. Toch leverde dit nog een enorme kans op voor Onno, die het vandaag niet wilde overdrijven en het buitenkansje onbenut liet. Vraag me niet hoe, maar het werd vlot 3-1. Aan elk doelpunt zit een verhaal, maar feit is dat fouten ontstaan op het moment dat de vermoeidheid definitief toeslaat, zeker tegen een ploeg die gewoonweg meer kwaliteit herbergt. Toch had het anders kunnen lopen. Herre kon na een steekpass alleen op de keeper af, Wilfred kreeg een behoorlijke kans en Potetos werd een penalty onthouden toen GG een moment met 2 keepers speelde. Het ontging de verder uitstekend leidende scheidsrechter (zonder pakje, het zij opgemerkt). Met de tong op de schoenen werden nog 2 tegendoelpunten geïncasseerd en krulde Chris F ter afsluiting een schot op de paal. Eindstand: 5-1. Een terechte nederlaag tegen een sportieve ploeg.

Op het scorebord een stevige nederlaag, maar na de wedstrijd ook tevredenheid. En ik wil een stap verder gaan: we mogen trots zijn! De te goede tegenstander werd tot een ware inspanning gedwongen. Natuurlijk zijn over voetbal de meningen altijd verdeeld, maar ik denk regelmatig terug aan de elftalbespreking voor het seizoen. We spraken af om verzorgder te gaan voetballen. Ik ben van mening dat wij dit het hele jaar proberen en zeer regelmatig doen. Met de beperking die wij hebben, namelijk door het gehele elftal heen weinig snelheid, weten we het tegenstanders moeilijk te maken en ze soms op grote nederlagen te trakteren. Alstublieft! Natuurlijk is het niet altijd goed, soms slecht, maar bijna elke wedstrijd wordt met een prima wedstrijdmentaliteit gevochten voor elkaar. Dat doet mij deugd en heeft mij het plezier in voetballen in dit geweldige elftal teruggegeven.

Eric, je bent weer welkom.

Chris F

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen