zondag 4 maart 2012

Verslag van de wedstrijd Lycurgus 5 - Potetos 2

SV Lycurgus 5 – Potetos 2: 3-3
Eindelijk maar toch. Kunstgrasvelden schieten als paddenstoelen uit de grond in ons kikkerlandje, maar de KNVB besloot de eerste maanden in 2012 gewoon tot een aantal algehele afgelastingen. Conservatief clubje daar in Zeist. Het gebruik van video, hawk eye of wat dies meer zij zal ook nog wel even op zich laten wachten. Al schijnt dat meer te maken te hebben met de volgzaamheid richting miljoenenbedrijf FIFA.



 
De eerste officiële wedstrijd na de kerst en dan nog wel tegen SV Lycurgus, dat inmiddels de plek van GRC als ware angstgegner heeft overgenomen. Vorig jaar zo ongeveer de slechtste wedstrijd van Potetos ooit gezien (en er helaas ook aan deelgenomen), maar fris uit de winterslaap gingen we er deze zaterdag een lekker potje voetbal van maken. Dachten we… Voor de wedstrijd gingen de bespiegelingen vooral over het nieuwe leidersduo Eric en Chris: had Titus nu wel of niet de kerst gehaald als leider? Begon Eric nu ongeslagen als leider? Helaas voor Eric stond een ieder de uitwedstrijd tegen Bedum een paar jaar geleden nog helder voor de geest. Ook na vandaag wacht hij nog op zijn eerste overwinning als leider. Aan de andere kant is hij als enige leider dit seizoen nog wel ongeslagen.


Nadat Henk-Jan had afge-sms’t wegens ziekte stond de teller op 13 fris-en-fruitige spelers. Elf hiervan werden als volgt de wei in gestuurd: doel: Richard, achter: Titus, Roelof, Eltjo, Jacco, midden: Remi, Sebastiaan, Arjan, Eric, voor: Dario, Chris M. De eerste helft verliep wisselvallig. Achterin naar mijn idee goed georganiseerd, op het middenveld en voorin soms goed combinerend en kansen creërend. Kansen die door Chris M en later, na een mooi overstapje van Dario, door Sebastiaan werden gemist. Een prachtige voorzet van Roelof (“bananeflanke”) werd fraai en beheerst in één keer uit de lucht binnen geschoten door Chris M. Een paar minuten later was het echter alweer gelijk, nadat de in de eerste helft uitstekende scheids Roelof’s hoofd voor handen aanzag. Slap verdedigen zorgde ervoor dat Lycurgus uit de toegekende vrij trap gemakkelijk de vrije man vond en 1-1 scoorde. Te vaak waren er momenten van verlies van concentratie en duels aangaan als juffertjes. Niet voor het eerst dit jaar leek er bij vlagen te weinig beleving bij Potetos 2.

In de tweede helft werd Dario vervangen door Onno en Sebastiaan door Chris F. Het spel werd er niet beter op. Veel balverlies en geen enkele rust in het team maakten dat wij niet ons normale niveau haalden. Dat deed SV Lycurgus beter en zij kwamen dan ook niet onverdiend op voorsprong. Er werd bij Potetos nog her en der wat gewisseld vanwege pijntjes en vermoeidheid en Remi gunde de aanvoerdersband aan Chris F… Potetos gooide de schroom van zich af en ging opportunistisch op zoek naar de spitsen. Zoals zo vaak werd ook nu in zekere zin misbruik gemaakt van de snelheid en het doorzettingsvermogen van Chris M. Geheel verdiend knokten we ons terug naar 2-2. Uit een discutabel spelmoment (vrije bal wel of niet op de juiste plek genomen, wel of geen buitenspel) kwamen de blauwwitten uit Vinkhuizen echter toch weer op voorsprong. Uiteindelijk zorgde de tweede van Dario voor het zwaarbevochten punt en hadden het er zelfs drie kunnen zijn als in plaats van een achterbal een strafschop voor hands was gegeven. En hoewel de gemoederen wat verhit waren geraakt, mag worden geconcludeerd dat we tegen een sportieve tegenstander speelden en de wedstrijd terecht in een gelijkspel eindigde. Het is nooit gemakkelijk in de spiegel kijken en erkennen dat het vroeger soms inderdaad beter was…

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen