zondag 13 maart 2011

Verslag van de wedstrijd Westerlee 2 - Potetos 2

V.V. Westerlee 2 – V.V. Potetos 2: 5-3

De heer van der L., woonachtig in de omgeving Oostwold, Westerlee, 12-03-2011(vertaald uit het Oost-Gronings):
“Vrouw, ik heb zin! Het is alweer 4 weken geleden. Nee, alweer niet?! Is het die oorbel die je niet aanstaat? Ruik ik niet fris? Gvd, ik moet mij afreageren! Waar moet ik eigenlijk fluiten vanmiddag, Westerlee-Potetos… Ik wilde dat ik in de stad woonde, die K….stadjers! Ik zal ze krijgen!”



In Groningen maakt Potetos 2 zich op voor een lange reis naar het pittoreske Westerlee. De organisatie van de stadjers is weer uitstekend. Voldoende vervoersmiddelen en zelfs de bejaardentaxi is besteld. Aangekomen bij het sportpark aan Sportlaan nr 3, ontstaat enige consternatie bij het verdelen van de rugnummers, maar alles komt op zijn pootjes terecht. Soms breekt een zonnetje door en dit zorgt ervoor dat Potetos uiterst ontspannen aan de warming-up begint. Dit is iedere wedstrijd in schril contrast met de structureel gemiddeld minimaal 15 jaar jongere tegenstander, die zich al voor de wedstrijd in het zweet wenst te werken. Onverstandig. Waarom jezelf in de wedstrijd en voor de wedstrijd vermoeien? In de kleedkamer had iedereen reeds de tactische instructies van coach Kalk in zijn hoofd geprent (hij houdt dit kort, zodat ze ook daadwerkelijk in het geheugen blijven hangen – al schijnt dit voor de éminence grise nog niet mee te vallen…). Elke week is het weer een uitdaging om een oplossing te bedenken voor het verschil in snelheid en loopvermogen. Gezien de, voor deze wedstrijd, tweede plaats op de ranglijst, lukt dit echter nog aardig.

Opstelling:
Doel: Dave
Achter: René, Titus, Sebastiaan, Roelof
Midden: Chris V (M), Chris F, Remi, Jan
Voor: Onno, Dario
Bank: Jacco, Eric, Eltjo
Assistent scheidsrechter: Wouter

Nadat, zoals gebruikelijk, de tos wordt verloren, fluit dhr. Van der L. voor het begin van de wedstrijd. Heerlijk weer een wedstrijd bij voormalig aartsrivaal Westerlee. Bij sommigen in het veld gaan de gedachten nog even uit naar het seizoen 1995/1996: Potetos wordt op het veld van de directe concurrent Westerlee kampioen van de eerste klasse van de Groninger Voetbalbond (GVB). Om later dat seizoen de Heine Keuning memorial, het kampioenschap van de gehele GVB, in de wacht te slepen. Kratjes bier worden op de middenstip verorberd en er wordt breeduit gelachen naar de tegenstander. Mogelijk leiden deze visioenen af van de actualiteit, mogelijk kwam Potetos niet los van de ontspannenheid van de warming-up. De tegenstanders zijn in ieder geval een stuk scherper begonnen aan de wedstrijd en winnen vooral bijna voortdurend ‘de tweede bal’. Potetos heeft weinig in te brengen en wordt qua veldspel enigszins overspeeld door Westerlee. Er worden pogingen gedaan om het GRAS-veld als schuldige aan te wijzen, maar deze excuses sterven in schoonheid. Volledig in de lijn van de wedstrijd komt Westerlee op een 1-0 voorsprong. Er hangt een prangende lucht van buitenspel aan het doelpunt en de grensrechter van Potetos steekt dan ook gedecideerd zijn vlag de lucht in. Dit is mijn kans, denkt dhr. Van der L., nu pak ik ze! Vanaf 10 meter over de middellijn meent hij dat zijn ogen beter werken dan de jongeman aan de zijlijn en hij keurt het doelpunt goed. Hij gunt ‘de grens’ geen woord. Ergens in de eerste helft maakt René plaats voor Jacco vanwege een blessure. Nadat even later een Poteti rond ‘de 16’ wordt neergehaald, schiet D.A. Rus de bal onberispelijk in de linker benedenhoek. Hij raakt de bal perfect. Willie, eat your hart out! Dhr. Van der L. pakt op enig moment zijn tweede moment. Chis V, vanmiddag de beste man aan Potetos-zijde, slalomt door de verdediging van Westerlee en wordt bruut naar de grond gewerkt door een tegenstander. Geen bal in de buurt, stevige schop en (bijna?) alleen op het doel af. Van der L. ziet dit uitstekend en geeft een vrije trap. Verondersteld wordt dat hij zijn kaarten op de keukentafel heeft achtergelaten, maar niets is minder waar, getuige de gele kaart die invaller Eric in de tweede helft mag ontvangen voor grof (verbaal) geweld.

In de rust wordt een zucht van opluchting geslaakt, aangezien er slechts een 1-1 ruststand op het knipperende scorebord staat. Vooral te danken aan een uitstekend keepende Dave. Toch heerst de indruk dat door een tactische wijziging de tegenstander het vuur meer aan de schenen gelegd kan worden. Angst is volgens velen een slechte raadgever. Als je directe tegenstander sneller is dan jij, dan is ie dat 30 meter op de eigen (en dus dichter bij de goal) speelhelft ook. Dus waarom dan niet het veld compact houden zodat de pass moeilijker gegeven kan worden. Afgesproken wordt dat de verdediging zover mogelijk ‘tegen de middellijn’ gaat spelen, zodat naar voren toe meer druk gezet kan worden. Dit pakt in de tweede helft goed uit. Potetos zet Westerlee vanaf het begin van de tweede helft onder druk, wat leidt tot mogelijkheden. Na één van deze mogelijkheden scoort Westerlee uit een counter. Het wordt ook nog 3-1, maar een uitstekende wedstrijdmentaliteit heeft zich, onder aanvoering van Chris V, van Potetos meester gemaakt. Het wordt dan ook 3-2 door Chris V, nadat Sebastiaan de bal vanaf(-achter) de achterlijn heeft teruggekopt. Vol goede moed drukt Potetos het gaspedaal nog iets meer in, maar het is Westerlee dat de 4-2 in het net deponeert. Uw verslaggever heeft er geen benul van hoe de doelpunten van de dorpelingen zijn ontstaan, maar de invloed van de scheidsrechter is dermate groot dat de keurig opgevoede en fris gesoigneerde Wouter zijn vlag aan de wilgen hangt. Of deze in het veld gooit. Twee strafschoppen werden benut, Jan scoort 4-3 en uiteindelijk eindigt de wedstrijd in 5-3. Een sportieve tegenstander en een wedstrijd met twee gezichten. De eerste helft stevig het onderspit gedolven, maar op 1-1 gebleven. De tweede helft een wederopstanding aan de kant van Potetos, maar met lege handen de terugreis naar Groningen hervat. Genoten van de tweede helft, waarin Potetos laat zien zich niet zomaar naar de slachtbank te laten leiden. Het mocht deze week niet baten, maar met opgeheven hoofd kon het veld worden verlaten. Enige Douglasiaanse opwinding naar de man in het zwart daargelaten.

Missie geslaagd, denkt dhr. Van der L. Hij kijkt nog even om zich heen of hij nog een Poteti een gele of rode kaart kan geven, maar de wat moeilijk lopende blonde man met grote mond heeft geen shirt aan. Hij laat het er maar bij en verheugt zich op het verdiende kratje bier. ’s Avonds beschonken thuis aangekomen, heeft mevrouw Van der L. alle moed verzameld om haar man maar weer eens van dienst te zijn. Het bier is hem echter op de edele delen geslagen. Helaas…

Wim, zoals beloof twee A4-tjes.

Chris F

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen